Projektantka ceramiki i architektka, która w swojej pracy łączy wrażliwość artystyczną z architektoniczną precyzją. Tworzy własny, konsekwentny język form: surowy, rzeźbiarski, a zarazem subtelny i zrównoważony. Jej ceramika nie jest tworzona z myślą o doskonałej symetrii czy powtarzalności. W jej pracach widać wyraźnie ślady ręki: nieregularne krawędzie, delikatne wgłębienia, ślady dotyku, które stają się częścią kompozycji. Formy budowane są warstwowo, z myślą o przestrzeni i o świetle. W efekcie powstają obiekty, które są zarówno statyczne, jak i dynamiczne: stabilne w strukturze, ale otwarte na zmienność otoczenia.